maandag 23 augustus 2010
Schoolvakanties voorbij
Geritsel en wat zware stemmen. Zeker twee mensen, misschien wel drie. Of zouden het de bovenburen zijn? Nee, daar was het geritsel weer. Dat klonk niet als een plastic tas. Het leek meer op zilverpapier. En als het de bovenburen waren geweest dan had ik ondertussen zeker de deur moeten horen die toegang geeft tot hun trappenhuis. Buitenlandse stemmen. Of was het gewoon onduidelijk Nederlands?
Sinds kort woon ik in de Jacob van Lennepstraat. Op de begane grond met een kleine portiek voor de deur, waarin we af en toe wat wikkels aluminiumfolie vinden.
Ik opende de deur. De twee mannen die stonden te schuilen tegen de regen schrokken van me.
'Sorry, sorry' riep de één verbaasd, terwijl ze snel wat rommelden en hun doosjes met rookwaar in hun kleren stopten.
Nog voor ik wat kon zeggen verdween de sorry zeggende man om de hoek van de portiek op zoek naar een andere droge plek. Zijn maat maakte aanstalten om ook die kant op te gaan.
'Meneer! Meneer?' riep ik hem na. Nog een keer.
'Ja,' klonk het verdwaasd toen ik zijn hoofd om de hoek zag.
'Vergeet je biertje niet' zei ik, terwijl ik wees op het halve liter blik dat hij in de portiek had laten staan.
Vandaag eindigt de vakantie en zijn de scholen weer begonnen. Voor sommige mensen verandert er weinig. Voor anderen begint er een nieuw schooljaar of een hele nieuwe wereld. Mijn zoon ging vanmorgen voor het eerst naar groep drie. Spannend.
Het deed me goed om te zien dat op de school waarop mijn kinderen zitten de afgelopen vakantieperiode flink verbouwd is en dat er na jaren touwtrekken eindelijk dubbelglas is geplaatst. Maar er zijn nog veel meer scholen waar het beter kan, zowel qua huisvesting als qua onderwijsaanbod.
Ik pak mijn werk als gemeenteraadslid weer op en verdiep me vandaag in de stukken van de commissie Onderwijs, Zorg en Kunst die volgende week bij elkaar komt.
Vorige:
Niet verrassend: de nieuwe burgemeester van Amsterdam wordt een PvdA'erVolgende:
Hollandse bekrompenheidTerug naar
overzicht...
