maandag 7 mei 2012
Orde op zaken
Volgens het Algemeen Dagblad ontkomt geen enkele gemeente meer aan bezuinigingen die de burger fors raken: Theaters en zwembaden moeten sluiten, clubs verliezen subsidies, nieuwbouwplannen voor scholen belanden in de ijskast, busdiensten verdwijnen en pijnlijke keuzes zijn nu onontkoombaar, aldus de krant. Ton Jacobs, het hoofd expertise gemeentefinanciën van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) stelt in het artikel dat de tijd voorbij is dat je voor de burger nog onzichtbaar kon bezuinigen door bijvoorbeeld het ambtenarenkorps te verkleinen. Dat zou al gebeurd zijn.
Dat geldt wellicht voor andere gemeenten, maar in Amsterdam is op dat terrein nog veel winst te halen. Per duizend inwoners werken er in onze stad bijvoorbeeld nog 19 ambtenaren tegenover 6 in Amersfoort. Dat kan echt met minder toe. Natuurlijk zitten die ambtenaren niet te niksen en werken ze in opdracht van het politieke bestuur voor de maatschappij. En minder ambtenaren betekent al snel dat de burger er wat van merkt, maar dat hoeft niet erg te zijn.
Minder ambtenaren levert al snel minder interne (afstemmings)overleggen, waardoor er in ieder geval sneller en soms ook betere besluiten genomen kunnen worden. Minder ambtenaren kan ook betekenen dat er minder en minder gedetailleerde regels opgesteld worden en dat biedt weer extra kansen voor ondernemers. Niet zoals nu tot achter de komma vastleggen hoe en in welke kleuren er gebouwd mag worden, maar meer overlaten aan het gezonde verstand.
Naar mijn idee is het zaak dat het gemeentebestuur een heldere visie presenteert op wat de gemeente in de nabije toekomst niet meer doet, wat de gemeente niet meer zelf doet en wat de gemeente slimmer gaat doen. Op die drie manieren valt er immers nog veel winst te boeken, zonder dat het burgers echt pijn doet.
Ten eerste dus door te stoppen met zaken die we beter niet kunnen doen. Denk bijvoorbeeld aan subsidieregelingen die wel veel capaciteit vergen van ambtenaren (bijv. om erover te communiceren, om aanvragen op te stellen, etc.) maar vrijwel geen effect hebben. In Oud-West was er bijv. een regeling voor subsidie op elektrische bezorgscooters waar nooit gebruik van gemaakt werd en analoog daaraan is er nu een stedelijke subsidieregeling voor rondvaartboten. Daarnaast zijn er nog veel meer zaken die de gemeente gewoon niet meer zou kunnen doen, zonder dat burgers daar daadwerkelijk last van ondervinden.
Ten tweede zou de gemeente veel zaken gewoon aan de markt kunnen overlaten. Een goed voorbeeld daarvan betreft de afvalinzameling. Dat gaat nu per stadsdeel, maar kan beter en veel goedkoper door private partijen gedaan worden. Dan kan optimale schaalgrootte bereikt worden en kan er gewoon volgens marktcao's i.p.v. duurdere ambtenarencao's gewerkt worden. En zo zijn er veel meer van dit soort operationele taken.
Ten derde is het zaak dat de gemeente kostenbewuster en bovenal veel slimmer gaat werken. Stukken die nu nog per aangetekende post naar Amsterdammers gestuurd worden, zouden bijvoorbeeld gewoon digitaal gestuurd worden. Ambtenaren die bestemmingsplanprocedures doorlopen hoeven niet persé met winkelstraatmanagers te overleggen, maar zouden ook zelf die invalshoeken mee kunnen nemen. Beleidsnotities of zaken als een kapverordening hoeven niet meer per stadsdeel te verschillen, maar kunnen uniform zijn.
Het is zaak dat we wat dit betreft in Amsterdam orde op zaken stellen.
Onlangs hoorde ik van een ondernemer dat ze het contract met haar secretaresse niet verlengd had omdat het gewoon niet meer uit kon. Dat soort besluiten zijn in het bedrijfsleven aan de orde van de dag, maar lijken vooralsnog binnen de gemeente Amsterdam nauwelijks door te dringen. Tot op de dag van vandaag blijft Amsterdam grotendeels doen wat het altijd al deed, omdat we het altijd al deden. Daarmee laten we kansen liggen om het beter te doen en dat is jammer, want dan ontkomen we er niet aan om keuzes te maken die ook voor burgers pijnlijk zijn. Ik vertrouw erop dat ons college dit tij weet te keren en orde op zaken stelt. Bij de kadernota die volgende week verschijnt zal duidelijk worden hoe het college dit wil gaan doen en wat de burger daarvan merkt. Ik kijk er verwachtingsvol naar uit.
Andere items over Financien:
Vorige:
Minder loten in Amsterdam, maar nog te veelVolgende:
Burgers en raadsleden hebben recht op leesbare stukkenTerug naar
overzicht...
