donderdag 23 oktober 2008
Doelstelling van handhaving bij betaald parkeren?
Betaald parkeren is ooit ingevoerd om ervoor te zorgen dat er geparkeerd kan worden. Zonder betaald parkeren staan er zoveel auto's dat er geen plek meer vrij is. Volgens mij is dit overigens ook het enige doel waarvoor je betaald parkeren zou moeten inzetten.
Als je betaald parkeren instelt, dan moet er vervolgens ook gecontroleerd worden, want anders betaalt uiteindelijk niemand meer. Voor dat controleren en handhaven huren we de dienst Stadstoezicht in. Met deze dienst hebben we een aantal jaren geleden een prestatiecontract gesloten waarin vastligt welke resultaten zij moeten halen. De parkeerautomaten moeten bijvoorbeeld 98% van de tijd werken en de betalingsgraad moet tenminste 80% bedragen. Die betalingsgraad is overigens het percentage auto's dat parkeerbelasting betaald heeft of een bon heeft gekregen, exclusief de vergunninghouders.
Komend jaar wordt het het contract met Stadstoezicht vernieuwd. Daarom voerden we onlangs een gesprek over de uitgangspunten voor dat nieuwe contract. Doel is natuurlijk om betere prestaties te krijgen voor lagere kosten. Dankzij de verbeteringen die Stadstoezicht in de bedrijfsvoering heeft doorgevoerd is dat ook mogelijk.
Vraag is echter waar je dat contract nu met name voor moet inzetten. Is dat het maximaliseren van de opbrengsten? Of is dat het maximaal ervoor zorgen dat mensen gewoon in een vak parkeren (en niet op de stoep) en hun parkeerbelasting betalen? Daar zit nl. een verschil tussen.
Parkeerders die een bon krijgen leveren ons veel meer inkomsten op dan mensen die gewoon wel keurig betalen. Als we stadstoezicht intensiever laten controleren, krijgen in het begin weliswaar meer mensen een bon, maar op korte termijn zal het ertoe leiden dat meer mensen gewoon zelf betalen om zo'n bon te ontlopen. Daardoor stijgen de opbrengsten uit de parkeerautomaten, maar nemen de inkomsten van de bonnen af. Uiteindelijk leidt dat tot minder parkeerinkomsten.
Als je dus zou streven naar het maximaliseren van de opbrengsten, dan is dus eigenlijk zaak om 'niet te veel' te controleren en met name inkomsten te krijgen uit het uitdelen van bonnen. De hoeveelheid geld die je uitspaart door minder te controleren en de extra inkomsten uit de bonnen, die kunnen we weer inzetten voor andere dingen, zoals het plaatsen van extra fietsenstallingen of het bouwen van parkeergarages.
Anderzijds is het doel van betaald parkeren niet om geld te incasseren, maar juist om parkeren mogelijk te maken. Doel van de handhaving kan dus volgens mij ook niet zijn om zoveel mogelijk geld op te halen, maar moet zijn: ervoor zorgen dat mensen gewoon een kaartje kopen. Dat betekent dus intensief handhaven en voor lief nemen dat de opbrengsten niet optimaal zijn omdat er minder bonnen worden uitgeschreven.
Reacties:
1 dec 2008 20:02
Roberto
Doelstelling bij handhaving betaald parkeren zou moeten zijn het controleren op het wel/niet betalen van de parkeergelden en niet 's-nachts bonnen uitschrijven voor (betalende voortuigen) die op een "trottoir" staan waar niemand loopt.
3 dec 2008 09:37
Ben
"Betaald parkeren is ooit ingevoerd om ervoor te zorgen dat er geparkeerd kan worden." begin je dit item. Volgens mij betekent dat ook dat de gemeente ernaar streeft dat de winst wordt gebruikt om te investeren in extra parkeergelegenheid. Dit geef je zelf ook aan.
Op deze manier is het een post op de begroting geworden wat niet strookt met wat volgens mij het doel van betaald parkeren is, namelijk een verdeling van schaarse goederen (parkeerplaatsen). Of dit dan een eerlijke verdeling is laat ik even in het midden. De doelstelling 'parkeren mogelijk maken' is daarom nogal dubbel. Ik denk dat je door het bouwen van een aantal parkeergarages parkeren mogelijk maakt. Maar op straat is het aantal parkeerplaatsen vast, en is na invoering van betaald parkeren, met dezelfde tarieven als de aangrenzende stadsdelen, het parkeren niet beter mogelijk te maken. Dan blijft dus over als doelstelling: winstmaximalisatie. En dat is denk ik onwenselijk. De eenvoudigste manier is dan om in het contract met stadstoezicht de norm van de beschikbaarheid van de automaten te verlagen naar 95% of 90% (bijvoorbeeld onder het mom dat de 98% niet haalbaar is gebleken) en de betalingsgraad te verhogen naar 85%.
Perverse prikkels...
Deze discussie is gesloten. Het is niet meer mogelijk om te reageren.
Andere items over Stadstoezicht:
Vorige:
Hertz op de OvertoomVolgende:
FietsenrekkunstTerug naar
overzicht...
