dinsdag 31 januari 2012
Coca coca! Of je coke wilt?!!
Thuis aan de keukentafel. Net voor middernacht. Naast me een dubbele espresso en
'Not an addict' via iTunes over de stereo. Zo zacht en zo hard dat de baby van de buren er geen last van heeft. Even bijkomen van een intensieve en lange dag met veel boeiende gesprekken over jeugd, financiën en onderwijs. De onderwerpen waarover ik in de gemeenteraad het woord voer.
Het belangrijkste waar ik aan moet wennen – en tegelijkertijd aan werken – is dat het gemeenteraadswerk een parttime klus is. Dat is niet denigrerend bedoeld – en doet niets af aan al die mensen die er een dagtaak van maken – maar slechts een constatering. Toen ik nog voor Oud-West werkte kon ik me de hele dag inzetten voor een deel van de stad. Nu kan ik me maar een deel van de dag inzetten voor de hele stad. Dat is een groot verschil. De verleiding is groot om meer te doen.
Dat is ook niet zo heel gek. Het is een voorrecht, een eer, om deel te mogen uitmaken van de gemeenteraad van Amsterdam. En als je daar eenmaal inzit, dan is het ook je plicht om je stinkende best te doen om er het allerbeste van te maken. Dat betekent vaak dat je nog even dit of nog even dat wilt doen, of nog even met die of die wilt spreken. En uiteindelijk vliegt je dag voorbij en voor je het weet heb je weer een full time werkweek gedraaid voor een parttime klus.
Voortaan gaat het anders. Ik ga meer dingen langs me heen laten gaan. Zonder er wat van te vinden. Zonder me er druk over te maken en zonder de gedachte toe te laten dat ik er iets aan veranderen wil. En dat begint nu. Of eigenlijk net, toen ik naar huis fietste, de Bilderdijkstraat overstak en van twee jongere kerels hoorde: "
Coca coca! Of je coke wilt?!" Ik heb het genegeerd, negeer het nu en zeg er niets over dat dit gebeurt in de straat waar mijn kinderen opgroeien. Ik laat het aan me voorbij gaan. Dat is best lastig, maar vandaag doe ik het.
Morgen om 7 uur gaat de wekker weer. En ik wil zo nog even zitten, even nadenken over alles wat ik vandaag gehoord heb over onderwijs. Over wat ik kan doen om ervoor te zorgen dat als het baby'tje van de buren straks naar school gaat, zijn ouders wél kunnen kiezen uit excellente scholen. En als 'ie naar de middelbare school gaat. wit of zwart geen issue meer is, net zo min als kwaliteit of veiligheid. Wat kan ik daaraan doen, vanuit mijn rol als gemeenteraadslid?
'I'm not an addict' staat kennelijk op repeat. Het is zo. Ik ben niet verslaafd aan het verbeteren van de stad. Ik hoef niets te doen aan de mannen die me net aanspraken, ik besteed er geen aandacht aan. Morgen gewoon weer vroeg op. En zo nog even, nog maar heel even, nadenken over al die dingen die ik vandaag gehoord heb om deze stad te verbeteren.
Reageren?
Vorige:
Laat scholen in Zuid en Centrum ook uitbreidenVolgende:
Lekker luchtfietsen over een brug en pontTerug naar
overzicht...
