Vandaag discussieerde een deel van de gemeenteraad over de Jaarrekening 2012. In dit document legt het College van B&W verantwoording af over wat er het afgelopen jaar gedaan is, of dat in lijn is met datgene wat we ons voorgenomen hebben, welke kosten daarvoor gemaakt zijn en hoe en waarom dat afwijkt van wat er begroot is.
Daar zou het document althans over moeten gaan. In de praktijk ontbreekt helaas nog te vaak de verklaring waarom er meer of minder is uitgegeven dan begroot én een conclusie over de mate waarin de doelen bereikt zijn. Bij sommige onderdelen blijft zelfs onduidelijk hoeveel er te veel is uitgegeven. Bijvoorbeeld bij het Kunstenplan. Is daar nu 2,3 miljoen of 16,3 miljoen te veel uitgegeven? Over dat soort bedragen en dat soort onduidelijkheden gaat het dus.
Dat wat de financiële hoofdlijn zou moeten zijn, staat vol met technische boekhoudtermen en verklarende tekst ontbreekt. Naar mijn idee kunnen we ons dat niet veroorloven. Het college heeft toegezegd binnenkort met een publieksversie van de jaarrekening te komen. Naar mijn idee zou dit niet nodig moeten zijn, want de jaarrekening zelf zou door geïnteresseerde Amsterdammers in ieder geval gewoon op hoofdlijnen te lezen moeten zijn. Maar nu 'ie dat niet is, lijkt zo'n publieksversie het meest haalbare. Ik kijk er met belangstelling naar uit.
Reageren?
Vandaag presenteerde het college de kadernota. Een dik boekwerk waarin staat waar het college de komende jaren op wil gaan besparen om het huishoudboekje van de gemeente op orde te maken. Voorafgaande aan de persconferentie vanmorgen informeerden de politiek leiders van PvdA, VVD en Groen Links alle woordvoerders financiën in de gemeenteraad. Zo hoort het.
Als ik kijk naar het resultaat van het college, dan ben ik vooraleerst trots op onze bestuurders. Het is een hele goede prestatie om in zo'n economisch zware tijd, waarbij zoveel bezuinigd moet worden, de Amsterdammers zo te ontzien dat hun lasten niet omhoog gaan. Het grootste deel van de besparingen komt uit slimmer werken, door centrale regie te nemen, onder het motto één stad, één opgave. Dat heeft veel weg van het plan Mokum 3.0 dat de VVD vorig jaar presenteerde en dat vind ik natuurlijk een goede zaak.
We kunnen het ons domweg niet meer veroorloven dat stad en stadsdelen enerzijds langs elkaar heen blijven werken en anderzijds veel dingen dubbel doen. Dat kan en moet slimmer. In de plannen van het college leidt dat slimmer werken tot een verminderen van 1.500 ambtenaren die voor de stad werken. Dat is een goed vooruitzicht, want het Amsterdamse gemeentebestuur werkt nu met een waanzinnig aantal ambtenaren: 19 voor iedere 1000 inwoners, terwijl dat er in Amersfoort maar 6 zijn. Voor een kleinere organisatie geldt bovendien dat 'ie wendbaarder is en sneller kan reageren op ontwikkelingen in de maatschappij.
Voor de ambtenaren zelf zal hoe dan ook goed gezorgd worden, want Amsterdam blinkt uit in een riante sociale plannen én er ligt nu eenmaal een bovengemiddelde CAO. Het college gaat eveneens proberen om een aantal zaken in die CAO te normaliseren. Ook dat vind ik een goede zaak. Waarom zouden Amsterdamse ambtenaren meer vrije dagen hebben voor hetzelfde salaris dan andere ambtenaren?
De komende dagen zal ik de kadernota lezen en me buigen over de precieze voorstellen van het college. Daarbij loop ik vast tegen zaken aan waar ik minder blij mee ben of waar ik vragen over heb. Wellicht dat dat nog leidt tot een bijstelling van het standpunt, maar op het eerste gezicht ben ik erg tevreden over de kadernota.
1 reactie
Vandaag lees ik in een ingezonden brief in het Parool " … Als de burgers van Amsterdam mogen kiezen tussen kwalitatief goed openbaar vervoer op het huidige niveau of geld aan eigenaren van prostitutiepandjes te geven, is het resultaat voorspelbaar. … Het is de taak van een goed bestuur een zodanige prioriteitenlijst op te stellen, dat de burgerij op zijn minst het resultaat kan begrijpen."
Fijn dat er mensen zijn als R.F. Sandelowsky die de moeite nemen om bovenstaande op te schrijven en te delen met de Parool lezers.
Ik ben er hartgrondig mee eens dat het de taak van het gemeentebestuur is dat dit soort lijstjes worden opgesteld en dat de burgerij op zijn minst het resultaat kan begrijpen. Ik ga daarbij graag nog twee stappen verder.
Ten eerste vind ik dat voor de burgerij volstrekt duidelijk moet zijn waar de gemeente geld aan uitgeeft en hoeveel. En ten tweede vind ik dat de burgerij op hoofdlijnen bij het jaarverslag moet kunnen lezen hoe de gemeente de voorgenomen prestaties heeft waargemaakt en tegen welke kosten.
Dat lijkt triviaal, maar deze triviale informatie is tot op heden vrijwel niet uit de financiële stukken van de gemeente Amsterdam te halen. Onlangs verscheen onze jaarrekening over 2012 en die is zelfs voor de financiële woordvoerders van de grote partijen haast onleesbaar. Ik haal er vooralsnog niet eens uit of de Amsterdammers en wij als gemeenteraad tevreden mogen zijn over de prestaties van het gemeentebestuur en wat er goed ging en wat er minder goed ging. Dat vind ik zorgwekkend. Het is de hoogste tijd dat er bij de verslaglegging orde op zaken gesteld wordt. Burgers, maar zeker ook gemeenteraadsleden, hebben daar recht op.
Een ieder die het zelf wil proberen en wil zien hoe de gemeente het afgelopen jaar gepresteerd heeft nodig ik van harte uit om de
Jaarrekening Gemeente Amsterdam 2012 (ruim 9 mb) te downloaden en mij op basis van de eerste 20 pagina's (Financiële Hoofdlijnen) te laten weten of we tevreden mogen zijn met de prestaties, wat er goed ging en wat niet.
Inzendingen mogen beperkt worden tot een half A4tje en ontvang ik het liefst per
e-mail. Natuurlijk lees ik alle reacties en reageer ik - in heldere bewoordingen.
Reageren?
Volgens het Algemeen Dagblad ontkomt geen enkele gemeente meer aan bezuinigingen die de burger fors raken: Theaters en zwembaden moeten sluiten, clubs verliezen subsidies, nieuwbouwplannen voor scholen belanden in de ijskast, busdiensten verdwijnen en pijnlijke keuzes zijn nu onontkoombaar, aldus de krant. Ton Jacobs, het hoofd expertise gemeentefinanciën van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) stelt in het artikel dat de tijd voorbij is dat je voor de burger nog onzichtbaar kon bezuinigen door bijvoorbeeld het ambtenarenkorps te verkleinen. Dat zou al gebeurd zijn.
Dat geldt wellicht voor andere gemeenten, maar in Amsterdam is op dat terrein nog veel winst te halen. Per duizend inwoners werken er in onze stad bijvoorbeeld nog 19 ambtenaren tegenover 6 in Amersfoort. Dat kan echt met minder toe. Natuurlijk zitten die ambtenaren niet te niksen en werken ze in opdracht van het politieke bestuur voor de maatschappij. En minder ambtenaren betekent al snel dat de burger er wat van merkt, maar dat hoeft niet erg te zijn.
Minder ambtenaren levert al snel minder interne (afstemmings)overleggen, waardoor er in ieder geval sneller en soms ook betere besluiten genomen kunnen worden. Minder ambtenaren kan ook betekenen dat er minder en minder gedetailleerde regels opgesteld worden en dat biedt weer extra kansen voor ondernemers. Niet zoals nu tot achter de komma vastleggen hoe en in welke kleuren er gebouwd mag worden, maar meer overlaten aan het gezonde verstand.
Naar mijn idee is het zaak dat het gemeentebestuur een heldere visie presenteert op wat de gemeente in de nabije toekomst niet meer doet, wat de gemeente niet meer zelf doet en wat de gemeente slimmer gaat doen. Op die drie manieren valt er immers nog veel winst te boeken, zonder dat het burgers echt pijn doet.
Ten eerste dus door te stoppen met zaken die we beter niet kunnen doen. Denk bijvoorbeeld aan subsidieregelingen die wel veel capaciteit vergen van ambtenaren (bijv. om erover te communiceren, om aanvragen op te stellen, etc.) maar vrijwel geen effect hebben. In Oud-West was er bijv. een regeling voor subsidie op elektrische bezorgscooters waar nooit gebruik van gemaakt werd en analoog daaraan is er nu een stedelijke subsidieregeling voor rondvaartboten. Daarnaast zijn er nog veel meer zaken die de gemeente gewoon niet meer zou kunnen doen, zonder dat burgers daar daadwerkelijk last van ondervinden.
Ten tweede zou de gemeente veel zaken gewoon aan de markt kunnen overlaten. Een goed voorbeeld daarvan betreft de afvalinzameling. Dat gaat nu per stadsdeel, maar kan beter en veel goedkoper door private partijen gedaan worden. Dan kan optimale schaalgrootte bereikt worden en kan er gewoon volgens marktcao's i.p.v. duurdere ambtenarencao's gewerkt worden. En zo zijn er veel meer van dit soort operationele taken.
Ten derde is het zaak dat de gemeente kostenbewuster en bovenal veel slimmer gaat werken. Stukken die nu nog per aangetekende post naar Amsterdammers gestuurd worden, zouden bijvoorbeeld gewoon digitaal gestuurd worden. Ambtenaren die bestemmingsplanprocedures doorlopen hoeven niet persé met winkelstraatmanagers te overleggen, maar zouden ook zelf die invalshoeken mee kunnen nemen. Beleidsnotities of zaken als een kapverordening hoeven niet meer per stadsdeel te verschillen, maar kunnen uniform zijn.
Het is zaak dat we wat dit betreft in Amsterdam orde op zaken stellen.
Onlangs hoorde ik van een ondernemer dat ze het contract met haar secretaresse niet verlengd had omdat het gewoon niet meer uit kon. Dat soort besluiten zijn in het bedrijfsleven aan de orde van de dag, maar lijken vooralsnog binnen de gemeente Amsterdam nauwelijks door te dringen. Tot op de dag van vandaag blijft Amsterdam grotendeels doen wat het altijd al deed, omdat we het altijd al deden. Daarmee laten we kansen liggen om het beter te doen en dat is jammer, want dan ontkomen we er niet aan om keuzes te maken die ook voor burgers pijnlijk zijn. Ik vertrouw erop dat ons college dit tij weet te keren en orde op zaken stelt. Bij de kadernota die volgende week verschijnt zal duidelijk worden hoe het college dit wil gaan doen en wat de burger daarvan merkt. Ik kijk er verwachtingsvol naar uit.
Reageren?
Stichting VSA stuurde vandaag een goede brief aan de wethouder van onderwijs. Die gaat onder meer over het (uit)loten van kinderen die naar het voortgezet onderwijs gaan. Die groep is in omvang afgelopen jaar iets afgenomen, niemand hoefde twee keer te loten, scholen hebben er extra energie ingestoken en de wethouder is er meer bij betrokken dan voorheen. Dat stemt de VSA optimistisch en mij ook. Gaat het dan allemaal goed? Nee, want er moest nog vrijwel net zoveel geloot worden als vorig jaar en iedere loting is er natuurlijk één te veel. Maar het gaat dus wel voorzichtig de goede kant op.
De VSA geeft verder aan dat het zaak is om de capaciteit beter te kunnen sturen en dat het daarvoor noodzakelijk lijkt om nog eens kritisch te kijken naar de informatie over instroom vanuit het basisonderwijs. Dat klopt als een bus! En dan is het wat mij betreft zaak zaak om niet alleen puur naar de cijfers te kijken, maar ook naar de kwalitatieve ontwikkelingen. VSA heeft hiervoor gedachten ontwikkeld en komt die graag een keer aan de wethouder presenteren. Wat mij betreft doen ze dat niet alleen aan de wethouder, maar aan de hele raadscommissie die gaat over onderwijs.
Verder strijdt de VSA voor meer ruimte voor ouders in Amsterdam om gewoon zelf scholen te kunnen stichten en ze vragen de hulp van de wethouder daarbij. Ik ben daar helemaal voor en heb hierover eerder dit jaar de VVD-kamerleden al benaderd. De val van het kabinet zal daarbij echter vast niet helpen.
Een punt van zorg van de VSA blijft de open inschrijving in Amsterdam. De capaciteit in het voortgezet onderwijs in Amsterdam is beperkt, maar leerlingen uit gemeenten buiten Amsterdam kunnen zich zowel hier inschrijven als in hun eigen gemeente waar ze voorrang hebben. Dat zijn ongelijke kansen, dat moeten we niet willen en daarvan hebben we in het coalitieakkoord afgesproken dat we dit zouden tegengaan. Amsterdamse kinderen moeten tenminste net zoveel kansen hebben om op de school van hun voorkeur terecht te komen als kinderen uit de regio. Ik kijk belangstellend uit naar de voorstellen waar de gezamenlijke schoolbesturen en de wethouder dit jaar mee zullen komen voor de nieuwe kernprocedure om te bezien welke oplossing hiervoor gevonden wordt.
Ik ben blij met de brief en blij met de betrokkenheid en inzet van
Krijn, Cas, Kees, Patricia én al die ouders die de VSA steunen en steeds weer de aandacht op de juiste dingen vestigen.
6 reacties
Ik twitterde net
"FredTeeven maakt @VVDAmsterdam blij: wietpas voorlopig in de ijskast". Dat leek mij niet meer dan logisch. Als liberaal Amsterdammer ben ik helemaal niet blij met zo'n pas. Sterker nog, ik kan mij heel goed voorstellen dat we softdrugs in dit land nog eens legaliseren. Als je het roken toestaat, dan kun je in mijn optiek niet anders dan ook de handel en de productie toestaan? Dat is overigens geen nieuwe informatie, dat betoogde ik jaren geleden al.
Het drugsbeleid in Nederland is echter grotendeels landelijk. En daarmee is het standpunt over wel of geen wiet of alleen wiet met een pas aan de Tweede Kamer en niet aan mij. En er was een meerderheid om zo'n pas in te voeren maar het kabinet is gevallen, de kamer ontbonden en er komen nieuwe verkiezingen aan. De politieke meningen over de wietpas zijn verdeeld en de verwachting is dat de kamer na het meireces ook dit onderwerp controversieel zal verklaren. Of dat ook gebeurt, dat is nog even afwachten dus, maar het heeft er alle schijn van. En dat is waarom Teeven zei dat het waarschijnlijk voorlopig wel in de ijskast verdwijnt.
Of dat gebeurt en of dat voor het hele land geldt, dat zal na het meireces vast snel duidelijk worden.
5 reacties
Deze week vergaderde de raadscommissie Jeugd ICT en Financiën. Op mijn verzoek werd er ook aandacht besteed aan de actuele situatie bij de scholengemeenschap Amarantis. Dat is een grote scholengemeenschap, met ook een aantal middelbare en mbo scholen in Amsterdam die in financieel zwaar weer verkeert. Begin maart vroeg ik de interim bestuurder om zijn plannen met de gemeenteraad te delen en heb ik de wethouder gevraagd om open en constructief met deze scholengemeenschap in gesprek te gaan om te bezien hoe het onderwijs voor de leerlingen overeind gehouden kan worden, alsmede de zelfstandigheid van het MBO.
Tot op heden hebben heeft de gemeenteraad hierover van de wethouder echter helaas nog (vrijwel) niets gehoord of gezien. Reden dus om hem mondeling te bevragen over wat 'ie tot op heden gedaan heeft, wat zijn ideeën zijn over de toekomst van de scholen en in hoeverre zijn opstelling bij die gesprekken open en constructief is geweest. De krant berichtte immers kritisch over de opstelling van de wethouder Asscher waaruit je kon afleiden dat de opstelling niet als prettig of constructief werd ervaren en dat is natuurlijk jammer.
En hoewel er ondertussen gezegd is dat de scholen van Amarantis allemaal blijven voortbestaan – in Amsterdam althans – maak ik me nog wel degelijk zorgen daarover. Het faillissement lijkt nog lang niet van de baan en er moet nog het nodige gebeuren. Voor de leraren en leerlingen is de komende periode dus nog uiterst onzeker. En volgens mij is het mede daarom de hoogste tijd dat wethouder Asscher met duidelijkheid komt over hoe en onder welke voorwaarden Amsterdam bereid is om te helpen de scholen die nu nog onder Amarantis vallen zelfstandig voort te laten bestaan. Ik kijk met grote belangstelling uit naar dat voorstel.
Reageren?
Volgens de Telegraaf van vandaag ligt Asscher onder vuur bij de VVD. Wat is er aan de hand? De gemeenteraad vergaderde gisteren over de stand van zaken van de bezuinigingen in Amsterdam. Asscher zegt daarvan dat het goed gaat, maar de rekenkamer trekt een andere conclusie. Alle reden dus voor een verhelderende discussie. Asscher moest die discussie vanwege privé verplichtingen halverwege verlaten. Dat kan natuurlijk gebeuren en is geen enkel probleem.
Wat bij veel leden van de gemeenteraad, inclusief zijn eigen PvdA-fractie en bij mij, in het verkeerde keelgat schoot was dat Asscher in plaats van vervolgens zijn privé ding te gaan doen, wél eerst de tijd neemt om AT5 te woord te staan. Notabene uitgerekend voor de zaal waar op dat moment de leden van de gemeenteraad nog in discussie zijn over de bezuinigingen.
Asschers medewerkers verdedigen de wethouder door zich in de krant af te vragen wat ze dan hadden moeten doen: 'Moeten we dan wegrennen voor de pers die een interview van een minuutje wil opnemen?' Het was echter een medewerker van de wethouder zelf die de AT5-journalist benaderde om te bezien of de wethouder voor de camera nog even een quote kon geven. En door daarin mee te gaan gaf de wethouder niet alleen een quote aan de Amsterdammers maar tegelijkertijd ook een duidelijk signaal naar de gemeenteraad: ik hecht meer waarde aan de lokale media dan aan de volksvertegenwoordigers. Ik vind zoiets ongekend. Er is niet veel politiek benul voor nodig om te beseffen dat dit echt niet kan.
1 reactie
Afval is niet links, noch liberaal en moet gewoon zo goed en goedkoop mogelijk worden ingezameld. Klinkt logisch. Nietwaar? Zo logisch dat je verwacht dat een ieder het ermee eens is. Toch denken ze daar in Amsterdam Nieuw West anders over. Daar besloten de coalitiepartijen PvdA, Groen Links en D66 dat het afval persé door het stadsdeel zelf ingezameld moet worden. En zo geschiedde. Per 1 januari van dit jaar werd een succesvolle en kostenbesparende samenwerking met stadsdeel West beëindigd, medewerkers gedwongen overgeplaatst en als prijs een afkoopsom van enkele tonnen betaald.
De bestuurders in Nieuw West verdedigen het besluit door te stellen dat het goed gaat, dat het tarief ongeveer het laagste van heel Amsterdam is en dat de tarieven honderd procent kostendekkend zijn. Of het kostendekkend is, dat is wat mij betreft irrelevant want dat is een boekhoudkundige exercitie waarin eenvoudig te sturen is. En of het goed gaat, dat kunnen de burgers van het stadsdeel het beste beoordelen net als de vraag of ze tevreden zijn over de service en de prijs die het stadsdeel levert. Maar gebeurt het ook tegen de beste prijs of wordt er onnodig geld uitgegeven, ten koste van de Amsterdammer? Dat is wat ik wil weten en daar is een financieel vergelijking voor nodig.
Daarom heb ik vanuit de gemeenteraad aangedrongen op een financiële onderbouwing van het besluit, gewoon een offerte dus om het afval in te zamelen. Deze week heb ik echter bakzeil gehaald: er is in de raad geen meerderheid om een financiële onderbouwing van het stadsdeel te eisen. De coalitiepartijen in Nieuw West worden gedekt door hun collega's in de gemeenteraad. Op zich begrijpelijk, want zo'n onderbouwing zou naar alle waarschijnlijkheid aangetoond hebben dat samenwerking op deze schaal veel goedkoper is dan zelf doen én dat marktpartijen het tegen een nog lagere prijs kunnen doen omdat CAO's nu eenmaal een stuk goedkoper zijn. En dan zou je het stadsdeel terug moeten fluiten en dat ligt in deze stad altijd gevoelig.
Ik betreur dat de politici in Nieuw West hiermee wegkomen omdat het de burgers zijn die opdraaien voor de kosten, maar het is de meerderheid die besluit en dat hebben we te respecteren. Vanuit de gemeenteraad blijf ik me inzetten om
#ordeopzaken te stellen en de afvalinzameling in Amsterdam goedkoper te organiseren, door samenwerking af te dwingen en besluiten te nemen op basis van zakelijke overwegingen. Ik heb er alle vertrouwen in dat dat uiteindelijk zal lukken, want de stad kan het zich domweg niet veroorloven om op deze manier maar geld te blijven verspillen.
Reageren?
Vanmiddag waren veel leerlingen en docenten van het Amarantis MBO op de NDSM-werf in Noord. Daar was de slotmanifestatie voor het behoud van de kleinschaligheid en daar zou Marcel Wintels duidelijkheid geven over de toekomst voor die leerlingen en docenten. Die duidelijkheid kwam al snel: de MBO scholen kunnen zelfstandig verder, omdat het ministerie en de MBO-raad geld hebben toegezegd. Leerlingen kunnen dus gewoon naar hun vertrouwde school blijven gaan. Reden voor een positieve sfeer. Wel moeten er 250 met name ondersteunende mensen uit en vooral voor die mensen blijft de toekomst natuurlijk erg onzeker.
Over de bijdrage van de gemeente Amsterdam aan het reddingsplan is nog veel onduidelijkheid. Ondanks mijn expliciete vraag aan de verantwoordelijk wethouder om pro-actief en vlot met Amarantis mogelijke oplossingsrichtingen te verkennen, blijft hij wijzen naar de minister. Voor een deel terecht, want daar moet het geld vandaan komen. Maar nu dat bekend is, had Amsterdam zelf ondertussen ook wel duidelijkheid kunnen geven over hoe de stad kan bijdragen aan de redding en aan de kwaliteit van het MBO. Jammer dat Asscher dat niet doet en maar doelbewust de minister blijft bekritiseren.
Kamerleden van de PvdA en SP deden er met linkse populistische retoriek nog een schep bovenop. '… dan moet de minister maar naar huis gestuurd moeten worden!', aldus SP'er Van Dijk. Alsof dat de boel oplost. Het is juist de minister die het nu mogelijk maakt dat de scholen zelfstandig door kunnen. Een ieder recht op zijn eigen mening natuurlijk, maar volksvertegenwoordigers die op die manier over de rug van kinderen en docenten politiek bedrijven zullen nooit mijn stem krijgen.
Het PvdA-kamerlid twitterde overigens meteen dat de inzet van de PvdA is beloond nu de kleinschaligheid geborgd is. Ik ben erg benieuwd naar die PvdA-inzet. De CDA-minister heeft ondertussen aangegeven hoe zij gaat bijdragen aan de plannen om de scholen te redden, maar het is juist de wethouder van de PvdA in Amsterdam die maar naar een ander blijft wijzen en zelf geen duidelijkheid geeft. Dat past Asscher goed als politiek leider van de PvdA in Amsterdam, maar is naar mijn idee een onderwijs wethouder onwaardig. Het lijkt alsof hij die rollen steeds minder van elkaar kan scheiden.
Reageren?
Meestal geniet ik van de lokale politiek. Je helpt samen de stad vooruit en bij elk resultaat kom je daar een stapje meer in de buurt. Maar deze week heb ik even mijn buik vol van politiek.
In de kwestie ''stageplaatsen voor illegalen'' lijkt het niet te gaan om resultaten of oplossingen, maar om Tweede Kamer spelen en politiek gewin (wie is er hier sociaal en wie niet?).
In Amsterdam werd er in de commissie Onderwijs gesproken over stages; je mag als kind (jonger dan 18 jaar) als je illegaal bent een opleiding volgen. Daar hoort volgens de Amsterdamse gemeenteraad (inclusief de VVD Amsterdam) een stage bij. Want wij zien stage als een onderdeel van de opleiding en niet als werk.
En daar wringt de schoen, want de wetgever ziet stage als werk. En werken mag niet als je illegaal bent. Een oplossing zou zijn: pas de wet aan zodat die kinderen die wel de opleiding mogen volgen ook een stage mogen lopen en met een diploma terug gaan naar hun land of als ze hier mogen blijven, kunnen gaan werken. En over wetgeving gaat de Kamer en niet de lokale politiek. We hebben er in Amsterdam een handje van om landelijke discussies nog eens over te doen (ritueel slachten, kinderpardon en nu dit). Gisteren zat Lodewijk Asscher ook weer eens landelijke politiek te bedrijven in Pauw en Witteman.
Laten we de Kamer laten werken naar een oplossing en laten we in Amsterdam ons bezig houden met de dingen waar we over gaan in plaats politiek bedrijven die niet oplossings- maar effectgericht is.
Zie ook het
blog van @MarjaRuigrok.
Reageren?
In
januari van 2011 stelde ik schriftelijke vragen aan het college van B&W over de afhandeling van bezwaren rondom de WOZ. In
maart 2011 stelde ik daar opnieuw vragen over. En op
3 juni 2011 stelde ik weer schriftelijke vragen over de afwijzing van de WOZ-bezwaren. Drie keer schriftelijke vragen over één onderwerp binnen een periode van half jaar. Dat deed ik natuurlijk niet zomaar en dat zegt iets.
Ik deed dat omdat er naar mijn idee iets aan de hand is met de afhandeling van de bezwaarschriften. Bezwaarschriften tegen WOZ-beschikkingen worden te laat afgehandeld, blijven te lang liggen en worden naar mijn idee niet altijd voldoende zorgvuldig afgehandeld. En dat is onacceptabel, want de hoogte van de WOZ-waarde van woningen is voor eigenaren en gebruikers op allerlei terreinen van belang voor de hoogte van de belastingen die ze moeten betalen. Wat je op zijn minst van de gemeente mag verwachten is dat ze alle bezwaren tegen de hoogte van die WOZ-waarde dan ook heel serieus en heel nauwkeurig afhandelen.
En dat lijkt in Amsterdam maar niet te lukken. Verantwoordelijk wethouder Asscher gaf destijds aan dat het allemaal wel mee viel. 'Alle bezwaarschriften worden door de dienst belastingen serieus behandeld.' En 'We hebben zelfs een compliment gekregen over het wegwerken van de achterstanden.' Zijn antwoorden strookten destijds niet met de signalen die ik uit de stad kreeg en daarom bleef ik hier vragen over stellen.
Morgen krijgen we duidelijkheid over hoe het er nu echt voor staat. Heeft Asscher de boel onder controle, worden de bezwaarschriften van burgers zorgvuldig afgehandeld of is er toch wat aan de hand. En hoe ernstig is het dan, wat gaan we daar aan doen?
Om daar een zinnig woord over te kunnen is het van belang om eerst goed naar het rapport van de ombudsman te kunnen kijken. Morgen om half vier krijgt Asscher het eerste exemplaar en worden de resultaten openbaar gemaakt. De titel van het rapport laat aan duidelijkheid weinig te wensen over: 'Wat is het waard? Afhandeling bezwaarschriften deugt niet!'
Zodra ik kan lees ik het rapport en houd dat tegen de antwoorden op de schriftelijke vragen. Schriftelijke vragen ga ik er in ieder geval niet meer over stellen, want dat heeft bij Asscher weinig effect. Als de inhoud van het rapport zo erg is als ik vermoed, dan gaat Asscher met zijn billen bloot en hebben we een stevig debat met elkaar te voeren.
1 reactie
Gisteren was ik op uitnodiging van De Balie aanwezig bij een nieuwe serie debatten onder de naam
Mijn idee voor Nederland in het theater van De Balie. De eerste spreker was de Amsterdamse wethouder Lodewijk Asscher. Asscher had veel woorden nodig om zijn idee aan het publiek duidelijk te maken. Zoveel zelfs dat Parool journalist Hugo Logtenberg twitterde dat de lezing
Fidel Castro-achtige lengte begon aan te nemen. Een terechte constatering.
Asschers lezing was grotendeels een herhaling van zijn bekende grammofoonplaat en dan die met de 12'' uitvoeringen. Ridiculiseren van de PVV 'de partij die alles wijt aan de islam', afzetten tegen de VVD 'die de kansen van een groep kinderen gewoon negeert' en Mark Rutte van wie hij 'veel meer' had verwacht. Dat doet het natuurlijk goed bij het overwegend linkse publiek in De Balie. En ook de gemiddelde lezers van de Volkskrant waar vandaag een pagina vullende samenvatting van het verhaal staat zal dat vertrouwd in de oren klinken.
Naast het bekende repertoire bracht Asscher ook één nieuw nummer, met daarin zijn idee voor Nederland: "De laatste generatie!". Die titel verwijst naar de Amsterdamse kinderen met overwegend Marokkaanse of Turkse roots die onze taal onvoldoende beheersen. Nederlands moet weer de taal worden die op straat gesproken wordt en iedereen die moet die taal machtig zijn om niet onnodig belemmerd te worden om carrière te maken. Een nobel streven, dat ik van harte ondersteun!
Direct na de lezing werd Asscher er fijntjes op gewezen dat zijn idee voor Nederland niet nieuw is. De VVD stelde decennia geleden al dat mensen gewoon Nederlands moesten spreken. Asscher: 'De VVD had gelijk!' Het gaat om de wijze waarop het is uitgevoerd. En ook al waren het PvdA-ers die het onderwijs-achterstandsbeleid organiseerden, dat het niet lukte mag geen belemmering zijn voor hem om het idee opnieuw te lanceren.
Asscher is een doorzetter en als 'ie ergens in gelooft dan gaat 'ie ervoor. Kinderen hebben er recht op om goed Nederlanders te kunnen spreken en daar moeten ons met z'n allen voor inzetten. Bijvoorbeeld door te gaan voorlezen, thuis bij mensen die de taal onvoldoende machtig zijn. Het mag niet zo zijn dat er na deze generatie nog steeds kinderen in Amsterdam zijn die de taal onvoldoende machtig zijn.
Maar wat als ouders het niet willen? Als ouders echt niet willen meewerken, wat is dan de kans van slagen? Dat is de vraag die wel gesteld werd maar waarop het antwoord niet kwam. Het vergelijk werd gemaakt met o.a. de groep Chinezen die het wél prima op eigen kracht gered hebben in Nederland. Omdat ze wilden.
Wat als ouders echt niet willen meewerken om hun kinderen de Nederlandse taal te laten beheersen als een autochtoon? Heeft het dan kans van slagen of is het op voorhand gedoemd om te mislukken? En willen de ouders het wel? En hoe kan het überhaupt dat Amsterdam onder verantwoordelijkheid van diezelfde Lodewijk Asscher er al jaren achtereen miljoenen euro's in de taalachterstanden pompt, maar dat er nog steeds achterstanden zijn?
Voor die vragen was gisteravond de ruimte helaas maar beperkt en daar is het linkse bolwerk De Balie wellicht ook niet de juiste ruimte voor. Dit is wat mij betreft wel waar in de raadscommissie de discussie over zal gaan want deze vragen zullen echt beantwoord moeten worden. Op zijn grammofoonplaat doet Asscher voorkomen afstand genomen te hebben van het klassieke maakbaarheidsdenken, maar door deze vragen te negeren blijkt het tegendeel. En dat Asscher desnoods met sancties wil afdwingen dat ouders hun kinderen met een taalachterstand naar de voorschool sturen laat zien hoe ver hij wil gaan met het het realiseren van die maakbare samenleving.
Reageren?
Deze week ontvangen Amsterdammers weer de bekende groene envelop van de gemeente om de gemeentebelastingen te betalen. Daarbij gaat het onder andere om de afvalstoffenheffing. Dat is het bedrag dat burgers moeten betalen voor het ophalen van hun huisvuil. De VVD vindt de kosten van de Amsterdamse afvalstoffenheffing nu 50 euro per huishouden te hoog. Amsterdammers betalen niet alleen voor hun eigen afval, maar ook voor dat van hun buren die dit niet kunnen betalen. Ik heb dit vandaag aan de orde gesteld bij het college van B&W.
De kosten voor Amsterdammers zijn relatief hoog omdat Amsterdammers ook betalen voor het afval van mensen die de afvalstoffenheffing niet kunnen betalen. Ieder huishouden betaalt daarvoor komend jaar 50 euro extra en dat komt bovenop de werkelijke kosten. Dit wordt de solidariteitsheffing genoemd. Het is natuurlijk prima als Amsterdam mensen die de afvalstoffenheffing niet kunnen betalen wil ontzien, maar wat mij betreft betaalt de gemeente de rekening daarvoor en niet de Amsterdammers.
De kosten voor het inzamelen en verwerken van het huisvuil verschillen overigens sterk per stadsdeel. Bewoners van Westpoort betalen bijvoorbeeld 198,24 per jaar, terwijl in Zuidoost 306,60 euro moet worden betaald. De verschillen worden deels verklaard door de voorzieningen (wel of geen inzamelcontainers), maar grotendeels door het verschil tussen wat wel stadsdelen doorrekenen en wat niet.
En ieder jaar gaan de tarieven verder omhoog terwijl stadsdelen door samen te werken juist fors zouden kunnen besparen. Alleen in Zuid zijn de tarieven in 2012 verlaagd, maar dat kan in heel Amsterdam. De inzet van de VVD bij de komende heroverwegingen is het fors reduceren van de afvalinzamelingkosten voor bewoners en ondernemers in de hele stad. Op termijn moet de afvalstoffenheffing 50 euro per huishouden per jaar omlaag. Dat kan door efficienter te werken en door de solidariteitsheffing niet meer te financieren uit de afvalstoffenheffing zelf. De VVD wil daarbij ook uniforme tarieven in de stad en daarbij moet het laagste tarief uitgangspunt zijn.
3 reacties
Kijk voor oudere items in het archief
