Olga Zuiderhoek beschrijft haar Amsterdam in de PS kerstspecial. Op
Dit kan veel beter is het antwoord:
'Een telefoonnummer waarmee je kunt informeren of de tram nog komt. Die onzekerheid is de reden waarom ik de tram niet meer neem. Twintig minuten machteloos wachten; dat trek ik niet.' Mooi gezegd en herkenbaar!
Niet voor niets heb ik afgelopen jaar samen met Carlien Roodink (D66)
het initiatiefvoorstel Open Data ingediend. Wij willen dat de gegevens die de overheid heeft, beschikbaar zijn voor iedereen Het GVB weet precies welke tram op welk moment waar is, waar 'ie naar toe rijdt en hoe laat 'ie wordt verwacht op welke halte. Als die gegevens openbaar gemaakt worden, dan is het voor derden een koud kunstje om daar een handige App voor te maken. Op dit moment is de data al voor twee buslijnen beschikbaar en ik hoop dat het lukt om in 2012 gegevens van alle tramlijnen openbaar te krijgen.
En naast App bouwers, zijn er vast creatieve ondernemers die voor de mensen zonder smartphone een 0900-service zullen instellen om de verwachte aankomsttijd van de tram mondeling door te geven. Als we dat voor elkaar krijgen kunnen mensen als Olga Zuiderhoek voortaan ook weer met het OV door Amsterdam.
PS. De voorstelling
Vrede op Aarde (reprise) waarin ze speelt met
Kees Prins is overigens een aanrader!
Reageren?
Op 10 april 2011 vroeg ik stadsdeel West om wat extra fietsenrekken in de straat. 'Er kunnen zo 10 tulpen bij zonder dat het een parkeerplaats kost', mailde ik met als bijlage een aantal foto's van de situatie ter plaatse. Toen ik op 11 mei nog niets gehoord had, verzond ik een reminder. Twee weken later antwoordde een ambtenaar dat het verkleinen van een parkeervak een optie is, maar … het verzoek tot het plaatsen van nieuwe rekken moest gedaan worden door de bewoner bij wie deze voor de deur worden geplaatst. Het stadsdeel plaatst zelf geen fietsenrekken op eigen initiatief. Of ik maar even handtekeningen wilde gaan inzamelen.
Maf. Het kan toch niet zo zijn dat een individuele bewoner bepaalt hoe de straat voor zijn deur wordt ingericht? Daar is nu bij uitstek de deelraad voor. In mijn optiek althans. Er volgden nog wat mails heen en weer en die bereikten zelfs het
Presidium van de deelraad. Ik werd bedankt voor het signaal en de volksvertegenwoordigers lieten me weten zich te kunnen vinden in mijn kritiek.
Toen in het stadsblad las dat het formele beleid werd aangepast werd ik helemaal blij. Het was niet langer nodig om handtekeningen in te zamelen voor een fietsenrek en er zouden er duizenden bij komen. Jippie! Per mail stuurde ik natuurlijk een vriendelijke reminder met de suggestie om die rekken vooral bij mij in de straat te zetten. Ze zouden nog eens goed naar de locatie kijken, werd me geantwoord.
Ondertussen zijn we na mijn eerste mail ruim acht maanden verder. In zo'n periode kunnen in de buik van één vrouw twee eenvoudige cellen uitgroeien tot een compleet mensje, maar slagen duizend complete mensen er bij een stadsdeel maar niet in om een paar eenvoudige fietsenrekken te plaatsen. Om zoveel onmacht kan ik echt verdrietig worden.
Gelukkig las ik gisteren in
het Parool dat het stadsdeel nu echt actie gaat ondernemen. Tot 2020 komen er duizenden extra fietsparkeerplekken bij. Daarom worden auto's weggepest naar de ring A10. Eerst nog voor een laag tarief, maar in 2014 gaan de tarieven omhoog en moeten bewoners in het stadsdeel een toeslag van 75% betalen. Er zullen honderden parkeervergunningen en parkeerplaatsen verdwijnen en daarvoor in de plaats komen fietsenrekken. Tegelijkertijd wordt gekeken of het parkeren op zondag ook betaald kan worden komt er een einde aan het dubbeltjestarief in de winkelstraten.
Ik ben stomverbaasd. Terwijl uit allerlei onderzoeken blijkt dat het tekort aan parkeerplaatsen, de lange wachttijden voor een parkeervergunning en de hoge tarieven tot
de grootste ergernissen van Amsterdam behoren doen
de linkse bestuurders in West er nog een schepje bovenop. Dat is nog eens een mooi kerstcadeautje!
Liever had ik een paar fietsenrekken gehad en dat kan ook prima zonder dat er parkeerplaatsen hoeven te verdwijnen. Niet alleen bij mij in de straat, maar op heel veel plaatsen in de buurt. Het stadsdeel lijkt zich om die fiets echter niet zo druk te maken, maar het vooral gemunt te hebben op de auto. Misschien had ik moeten vragen op de parkeerplaatsen op te heffen en er rekken neer te zetten. Dan was vast al lang gebeurd!
Fijne kerstdagen!
Reageren?
Vorige week probeerde ik bij de Kamer van Koophandel om een nieuw bestuur van een vereniging in te schrijven. Helaas lukte dat niet direct omdat de formulieren ondertekend waren door de nieuwe voorzitter in plaats van de oude. Maandagochtend zat ik er opnieuw en ging het wel goed.
En ondanks dat ik er twee keer voor naar toe moest, ben ik een erg tevreden klant bij de Kamer van Koophandel. De openingstijden, de bereikbaarheid, de klantvriendelijkheid en de deskundigheid van de medewerkers krijgen van mij allemaal een acht. En zelfs de café-au-lait die gratis uit de machine komt als je even moet wachten krijgt een ruime voldoende.
Het daadwerkelijke wijzigen van het handelsregister ging ook veel sneller dan voorheen. Daarvoor hebben de medewerkers tegenwoordig de beschikking over een gebruikersvriendelijke applicatie die gewoon draait in een moderne webbrowser. De medewerker die me hielp hoefde slechts een paar keer te klikken met de muis en de betreffende BSN-nummers in te voeren. Adresgegevens, geboortedatum en -plaats van de nieuwe bestuursleden werden bijvoorbeeld automatisch ingevuld, via een koppeling met de gemeentelijke basisadministratie. Fantastisch! Zo is het bedoeld.
Resteert wel de vraag waarom ik die gegevens voor iedereen op de formulieren moest invullen. 'Goede vraag!' was het antwoord daarop, 'Dat heeft vast nog te maken met onze oude werkwijze.'
Ook het fysieke uittreksel van het handelsregister is kennelijk een ouderwets ding, want om dat af te drukken moest nog gebruikt gemaakt worden van een ouderwets terminalscherm met groene letters op een zwarte achtergrond. Maar het werkte en daar ging het natuurlijk om.
Als ik het vergelijk met hoe het jaren geleden ging van de KvK dan is er ondertussen veel verbeterd en zijn we er volgens mij bijna. Ik hoop dat zodra ik er weer wat moet regelen, ik de gegevens gewoon zelf vanaf m'n laptop kan invullen en bijvoorkeur gewoon via digi-id de handeling kan voltooien zonder naar het kantoor te hoeven. Dat scheelt me veel tijd en het bespaart de kamer flink wat geld en koffie. Bovendien ben je in zo'n geval ook niet gebonden aan de openingstijden.
En als je dat trouwens op een goede manier regelt, en optimaal bespaart door mensen zoveel mogelijk zelf hun ding te laten doen, dan kun je het geld dat dat oplevert weer op een andere manier inzetten om de dienstverlening te verbeteren. Bijvoorbeeld door de loketten voor die gevallen waarin het echt nodig is 24 uur per dag open te stellen of te beginnen met de avonden, zodat nog meer mensen positief zijn over de dienstverlening van de KvK.
Reageren?
Voor hoogbegaafde kinderen in Amsterdam wordt er op dit moment nog weinig gedaan. De dichtstbijzijnde Leonardoschool staat buiten de gemeentegrenzen en maar een heel beperkt aantal scholen biedt extra programma's aan voor hoogbegaafde kinderen. Wat de VVD betreft verandert dit, want ook het toptalent moet zich in deze stad optimaal kunnen ontwikkelen. Daarom heeft onderwijswoordvoerder Werner Toonk namens de VVD een aantal maanden geleden een initiatiefvoorstel ingediend. Hoe staat het er nu mee? Een update.
Het initiatiefvoorstel is destijds door het college van een reactie voorzien. Die was positief geformuleerd, maar er bleek weinig enthousiasme uit om ook echt iets te gaan veranderen. Het voorstel en de reactie zijn besproken in de raadscommissievergadering waarbij bleek dat alle partijen in de gemeenteraad er positief tegenover staan. Maar … tegelijkertijd hebben we geconcludeerd dat er meer in zit en dat we het concreter kunnen maken dat wat er nu ligt.
Samen met college Fenna Ullichki (Groen Links), en veel mensen die erbij betrokken zijn geweest, en #actieveouders die zich hebben gemeld om hierbij te helpen kijken we op dit moment hoe we het stuk kunnen verbeteren. Daarna gaat het opnieuw naar het college voor een reactie, dan wordt het weer besproken in de commissievergadering en tenslotte gaat het naar de vergadering van de gemeenteraad ter besluitvorming. Dat lijkt (inderdaad) allemaal vrij stroperig, maar zo zijn de procedures nu eenmaal.
Het doel van het initiatiefvoorstel is nadrukkelijk niet om er een alles omvattende beleidsnotitie van te maken. Dat is immers werk voor de ambtenaren. Wel willen we onze ambities concreter formuleren. Het liefst zou ik daarbij gewoon vastleggen dat er in Amsterdam voor een bepaalde datum gewoon een Leonardoschool staat, of eentje per windrichting. Ook zouden we het college kunnen opdragen om samen met ouders van hoogbegaafde kinderen een of meerdere workshops te organiseren met als doel om vraag en aanbod in kaart te brengen en te verbeteren. Of vragen om een notitie op te stellen die aangeeft op welke manier de gemeente de rijksmiddelen en beleidsintenties gaat vertalen en verrijken naar Amsterdamse visie, beleid en activiteiten – en dit samen te doen met stakeholders als scholen, stichting Leonardoschool, digitale topschool, Day a Week, enz.
Hoe snel dit uiteindelijk resultaat oplevert is moeilijk te zeggen want dat hangt van veel factoren af. Ons doel is in ieder geval om ervoor te zorgen dat er voor de komende verkiezingen ook in Amsterdam voldoende Leonardoscholen zijn.
1 reactie
In de Volkskrant las ik vanmorgen dat er partijen zijn in de Tweede Kamer die het geld voor onderwijshuisvesting rechtstreeks aan scholen willen geven in plaats van eerst aan de gemeente. Er zou bij de gemeente veel te veel aan de strijkstok blijven hangen, en het geld zou onder meer worden uitgegeven aan straatlantaarns. Klopt dat? Naar ik ondertussen heb begrepen is dat inderdaad in sommige gemeenten kennelijk het geval, maar hoe zit het in Amsterdam?
Vorig jaar is hier onderzoek naar gedaan en de conclusie was dat de onderwijskosten in de gemeentebegroting (ongeveer) in balans zijn met het fictieve budget zoals dat door het ministerie van BZK gehanteerd wordt voor het cluster Educatie in het gemeentefonds. Het gaat hier om een bijgesteld bedrag van 146,9 miljoen in het fictieve budget tegenover 143 miljoen dat ingezet wordt voor d huisvesting. Het verschil wordt veroorzaakt door een negatief saldo op de kosten voor onderwijshuisvesting vanwege de vertraagde effecten van de kapitalisatie van het onderwijsvastgoed. Simpeler gezegd: uitgaven lopen boekhoudkundig gezien achter, omdat investeringen in schoolgebouwen geactiveerd worden.
Met andere woorden Amsterdam investeert wel degelijk z'n centen gewoon in de schoolgebouwen.
Toch snap ik goed dat er partijen in de Tweede Kamer zijn die vinden dat het rechtstreeks moet. Waarom immers die extra laag ertussen, dat moet extra kosten. Dat zal ook wel, denk ik. Maar op die manier houdt de gemeente toch nog wat invloed op de kwaliteit van het onderwijs en andere zaken zoals bij voorbeeld de lotingsproblematiek. En dat is naar mijn idee hard nodig.
Reageren?
Het onderwijs in Amsterdam kan en moet beter. Hoe doe je dat? Wat gebeurt er al? Wat is de rol van de gemeente? Wat kunnen ouders zelf? Waar lopen ouders tegenaan? Wat doen de scholen zelf al? En hoe zorg je ervoor dat al die positieve energie uiteindelijk het maximale effect oplevert zodat alle kinderen in Amsterdam het beste passende onderwijs krijgen en hun talenten optimaal kunnen ontwikkelen?
Het antwoord daarop is iets anders dan de uitkomst van een eenvoudige optelsomoplossen. Ik ben blij dat we een wethouder hebben die erg begaan is met goed onderwijs en zich daar sterk voor maakt. Mooi om te zien hoe politiek bestuur en burgers vanavond dicht bij elkaar stonden in een propvolle zaal waar niemand meer bij pastte.
Waar die wethouder tot op heden wat mij betreft nog wat te weinig aandacht voor heeft, dat zijn kinderen met bijzonder talent. Hoogbegaafde kids krijgen vooralsnog in Amsterdam te weinig ruimte om hun talenten te kunnen ontplooien. Ja, het klopt dat er al van alles gebeurt, maar dat is nog veel te weinig als je kijkt naar het aantal hoogbegaafde kids dat er in Amsterdam rondloopt. Al die kids moeten nu nog uitwijken naar omliggende gemeenten voor een Leonardoschool. En dat past niet bij het Amsterdam dat mij voor ogen staat. Amsterdam hoort en wil een topstad zijn op alle fronten. Wat mij betreft zeker op terrein van onderwijs.
Daarom diende ik een paar maanden geleden een initiatiefvoorstel in om ervoor te zorgen dat het bijzondere talent in deze stad ook de bijzondere aandacht krijgt die het verdient. Dit voorstel is ondertussen besproken in de raadscommissie en alle partijen waren er positief over. Ook de wethouder stond er positief tegenover, maar in zijn schriftelijke reactie kwam het enthousiasme over het voorstel nog te weinig naar voren. Daarom hebben we destijds besloten het voorstel eerst nog concreter te maken om vervolgens de wethouder gerichter aan het werk te zetten. Het doel dat ik daarbij voor ogen heb is dat er o.a. binnen twee jaar wel een Leonardoschool voor hoogbegaafde kinderen in Amsterdam is. Binnenkort om tafel met ouders, deskundigen, ambtenaren en collega raadsleden om het initiatiefvoorstel af te ronden en dan opnieuw op de agenda.
Reageren?
Landelijk komt er definitief een
parlementair onderzoek naar het falen van grote ICT-projecten lees ik. Dit onderwerp speelt in Amsterdam ook al geruime tijd. Jaarlijks worden er veel miljoenen uitgegeven aan ICT en ICT-projecten. In 2010 bij de coalitieonderhandelingen was de verwachting dat we er tot 2014 honderd miljoen extra in moesten investeren en dat daarmee vanaf 2014 een besparing van 22 miljoen euro geboekt zou worden. De uitgaven liggen ondertussen behoorlijk op schema, maar de besparingen schuiven steeds verder naar achteren. Wethouder Wiebes die streeft naar een maximaal rendement per euro zit er bovenop maar noemt het zijn grootste hoofdpijndossier.
De oppositiepartijen in Amsterdam gaven een jaar geleden al aan een raadsonderzoek te willen houden, dat is de lokale variant van een parlementair onderzoek. Ik heb destijds laten weten niet op voorhand tegen zo'n onderzoek te zijn. Wel vind ik dat er dan een aantal goede vragen moeten liggen waar het onderzoek een antwoord op zou moeten geven. Zo'n onderzoek kost immers heel veel tijd, zowel van raadsleden als van de betrokken ambtenaren en geld. En als we daartoe besluiten, dan moet vooraf wel duidelijk zijn wat het de stad gaat opleveren. Tot op heden zijn concrete initiatieven op dit vlak uitgebleven.
Reageren?
Deze week discussieerde de gemeenteraad over een voorstel van de stadsdelen om de tarieven voor reclame en precariobelasting vast te stellen. Wat ik daarin tegen kwam was dat het liberale Oud-Zuid waar de VVD de grootste partij is, voorstelt om de tarieven in delen van het stadsdeel te verhogen naar het niveau van het centrum. De onderbouwing daarvoor is dat gebieden als de Pijp vergelijkbaar zijn met het centrum en dat daar dus ook het hogere tarief gehanteerd kan worden.
Ik kan die redenering wel volgen, maar vind het geen goede onderbouwing om de tarieven te verhogen. Immers, qua parkeerdruk lijkt de pijp ook zeker op het centrum, maar dat is toch geen reden om daar vijf euro per uur te gaan vragen? Wat dat betreft zie ik dus een inconsistente lijn bij Oud-Zuid.
Ik neem hierover natuurlijk nogmaals contact op met Oud-Zuid om me te laten informeren over hun voorstel en de onderbouwing daarvan. Maar als de argumenten niet veel beter worden, dan zal ik ervoor pleiten om de tarieven voor Reclame en Precario in Oud-Zuid vooral niet te verhogen. In Amsterdam moeten de lasten laag worden gehouden, zodat ondernemers de ruimte krijgen om te investeren. Zo staat het letterlijk in ons
verkiezingsprogramma en daar mag u ons aan houden!
Reageren?
Afgelopen week berichtten diverse media dat komend jaar de onroerende zaak belasting met drie procent omhoog gaat. Wat is er aan de hand en wat vindt de VVD ervan? De VVD was toch altijd de partij die zich sterk maakte om de lasten voor burgers zo laag mogelijk te houden?
De VVD maakt zich inderdaad nog steeds iedere dag sterk voor het zo laag mogelijk houden van de tarieven. En dat geldt voor alle gemeentelijke lasten, zoals de afvalstoffenheffing, tarieven voor vergunningen en ontheffingen (
zie ook wat ik hier gisteren over schreef) én de OZB. Wat ons betreft worden die tarieven niet verhoogd, maar gaan ze eerder omlaag. Daarnaast zijn we een partij die bekend staat om de financiële degelijkheid die realistische en verantwoorde besluiten neemt. Zeker in tijd van economische crisis is het van belang dat we dat doen.
Wat blijkt nu? Bij de tarieven voor 2011 is de nullijn gehanteerd. De verwachting van het college was destijds dat de inflatie zeer beperkt zou zijn. In de praktijk blijkt echter dat er sprake is van 1,5% inflatie. Dat betekent dat alle kosten voor de gemeente 1,5% gestegen zijn. Gebruikelijk is dat de tarieven ook met de inflatie stijgen, omdat anders op de lange termijn de begroting van de gemeente flinke tekorten zal laten zien. De VVD verzet zich dus niet tegen het doorvoeren van een inflatiecorrectie. In ons verkiezingsprogramma zijn we daar ook duidelijk over geweest: belastingen heffing en leges met niet meer dan de inflatie verhogen.
Wel vinden wij het wrang dat de inflatiecorrectie over 2011 tegelijkertijd wordt doorgevoerd met de verwachte inflatie voor 2012, die ook 1,5% bedraagt. Daarmee worden de tarieven in 1 klap dus allemaal 3% hoger. Dat is voor de Amsterdammers vervelend en zeker voor de groep mensen met een koopwoningen want die worden op allerlei manier extra belast. En juist daarom hebben we voorgesteld om een meevaller bij de OZB-inkomsten van 3 miljoen euro in te zetten om de tariefstijging van de OZB te beperken. Of dat voorstel wordt overgenomen is nog afwachten. De komende weken zullen we daar natuurlijk voor lobbyen en de uitkomst weten we in december als de stemming is in de gemeenteraad.
Reageren?
Een heftige discussie vanmiddag bij de commissie Jeugd ICT en Financiën. Wethouder Lodewijk Asscher werd zelfs zo boos dat 'ie een pagina uit zijn begroting scheurde. Wat was er aan de hand?
Op de agenda van de commissievergadering stond onder meer de achtmaandsrapportage over dit jaar waarin het college aangeeft hoe de uitvoering verloopt. Uit dat overzicht blijkt dat het college van B&W een groot aantal moties van de raad maar matig uitvoert en daar heel beperkt over rapporteert. Ik heb er een voorbeeld uitgepakt, motie 553, die eind vorig jaar met algemene stemmen door de gemeenteraad werd aangenomen. In deze motie wordt het college verzocht om bij eventuele toekomstige prijsstijgingen eerst aan te geven wat het college gedaan heeft om aan de kostenkant de uitgaven omlaag te krijgen. En dat gebeurt naar mijn idee nog veel te weinig.
Om een voorbeeld te geven: de gemeenteraad werd gevraagd om in te stemmen met de nieuwe tarieventabel waarbij bijvoorbeeld het tarief dat artsen betalen voor een ontheffing om op de stoep te mogen staan met ruim elf procent verhogen. En bij vergunningen voor escortbureaus bedraagt de stijging zelfs meer dan 50%. Bij deze en bij andere tarieven verantwoord het college nergens wat er gedaan is om de kosten voor die producten te verlagen. En dat is niet in lijn met motie 553.
Naast deze zijn er nog een flink aantal moties waar het college veel te weinig aandacht aan besteed. Ik vind dat treurig en daar heb ik de wethouder stevig op aangesproken. Immers, een motie is een zwaar middel wat de gemeenteraad kan inzetten om iets voor elkaar te krijgen. En als het college dan consequent de uitvoering onvoldoende serieus oppakt wat kunnen we dan nog doen als raad, welk instrument staat ons dan nog open? Daar heb ik naar gevraagd.
Dat viel bij de wethouder verkeerd, die leek te doen alsof ik zou dreigen met een motie van afkeuring of nog erger, scheurde een pagina uit de begroting waarmee hij duidelijk wilde maken dat er wel degelijk iets gebeurd. Tijdens het verloop van de vergadering bleek echter duidelijk dat bij veel tariefstijgingen het college totaal niet motiveert waarom sommige kosten zo extreem stijgen. De wethouder heeft toegezegd er nog eens goed te naar zullen kijken en er schriftelijk op terug te komen.
Fijn. Want motie 553 is niet voor niets met algemene stemmen aangenomen. Het doel van die motie is om een omslag in het denken bij de gemeente voor elkaar te krijgen. Als er te weinig geld binnenkomt, dan niet meteen de tarieven maar verhogen, maar eerst kijken hoe de gemeente goedkoper kan werken. Dat gebeurt op dit moment nog veel te weinig. En zeker in tijden waarin de gemeente zwaar moet bezuinigen is het zaak dat dat anders gaat.
Reageren?
De extra bezuinigingsopgave die Lodewijk Asscher onlangs presenteerde houdt de gemoederen in de stad flink bezig. Gisteren schreef de Telegraaf over de rebellie van de stadsdelen tegen de mogelijke oplossingsrichtingen. Vandaag kopt die krant een ongenuanceerde quote van mij dat stadsdelen niet moeten zeuren. Wat is er aan de hand?
De gemeente verwacht de komende jaren extra te moeten bezuinigen en is aan het zoeken naar mogelijkheden om dat te doen. Naar mijn idee is dat een opgave die de hele stad betreft en zowel de stadsdelen als de centrale stad hebben daaraan bij te dragen. Gisteren stelde de stadsdeelvoorzitter van Nieuw West het huishoudboekje op orde te hebben omdat ze 15% gaan bezuinigen. Hij is van mening dat de centrale stad hun voorbeeld maar eens moet gaan volgen. Opvallend, want als ergens het huishoudboekje juist niet op orde lijkt, dan is dat in Nieuw West. Daar slagen ze er anderhalf jaar na de fusie nog niet eens in om rekeningen van hardwerkende ondernemers op tijd te betalen. En in die context is zo'n boodschap ongepast.
Ook schreef de Telegraaf dat een stadsdeel niet zal instemmen met oplossingen die de bevoegdheden van de deelraden zouden aantasten. Zoals het er nu uitziet bestaan de politieke deelraden per 2014 echter niet meer. In dat licht bezien is een discussie over bevoegdheden het laatste wat we nu moeten doen. Dat eilandjesdenken past volstrekt niet meer in deze tijd. We hebben met elkaar gezamenlijk de handen ineen te slaan om de financiën van deze stad op orde te maken. Wel moeten we dat zorgvuldig doen!
Bezuinigen betekent minder geld uitgeven en niet extra belasting heffen, het leegtrekken van zorgvuldig opgebouwde spaarpotten of het inzetten van parkeerinkomsten voor zaken waar die niet voor bedoeld zijn. Amsterdam krijgt jaarlijks al miljoenen euro's uit erfpachtinkomsten en de OZB tarieven rijzen de pan uit door de hoge vierkante meter prijzen. Aan parkeerbelasting wordt ieder jaar ook nog eens 130 miljoen euro opgehaald en voor het inzamelen van afval betalen Amsterdammers al 16% meer dan in de andere grote steden. Nog meer belasting binnenhalen dat zie ik dus niet zitten. Gewoon minder en gericht geld uitgeven en de hand op de knip houden. Zowel in de stadsdelen als in de stad. Wat dat betreft moeten de stadsdelen dus niet zeuren, maar gewoon hun bijdrage leveren. Daarnaast zouden de stadsdelen als geen ander goed in staat moeten zijn om concrete bezuinigingsvoorstellen te doen voor het stedelijke apparaat. Die voorstellen hoor ik graag.
Wat ik overigens wel snap is dat er stadsdelen zijn die vrezen dat hun financiële reserves ingezet worden om elders de boel op orde te maken. Dat is natuurlijk een handige manier om geld te vinden, maar heeft (ook) niets te maken met bezuinigen. Als Lodewijk Asscher privé even slecht bij kas zit, dan pakt hij ook niet de hamer om de spaarpot van zijn kinderen stuk te slaan om vervolgens van dat geld uit eten te gaan. En zo moet het in Amsterdam ook niet gaan. Het zou raar zijn als stadsdelen die hun boel financieel wel op orde hebben, de rekening betalen voor stadsdelen die dat niet hebben. Geen Griekse toestanden in Amsterdam.
Bezuinigen betekent bovenal minder uitgeven. De komende maanden zou het vooral moet gaan over wat we niet meer gaan doen en wat we minder gaan doen. Ik zie graag zoveel concrete voorstellen op dat vlak en kijk uit naar uw suggesties!
Zo begreep ik onlangs bijvoorbeeld dat de gemeente ruim 260.000 euro uitgeeft voor jongerenparticipatie. Ik vraag mij af of dat nu iets is wat op stedelijk niveau moet, of dat dat niet veel beter door de stadsdelen gedaan kan worden. Op die manier zou je eenvoudig een kwart miljoen kunnen besparen.
Reageren?
Ambtenaren werken voor de publieke zaak en zonder ambtenaren werkt de publieke zaak niet. Ik heb dus niets tegen ambtenaren. Wel vind ik dat we de overheid niet moeten laten doen wat de markt minstens net zo goed of beter kan. Want dat werkt kostenverhogend en het is de Amsterdammer die daarvoor de rekening betaalt. CAO's van ambtenaren zijn over het algemeen immers duurder en het ontbreken van een winstoogmerk bij de gemeente werkt inefficiency in de hand. Toch doet Amsterdam nog heel veel dingen zelf die veel beter door de markt gedaan kunnen worden en het wordt tijd om dat te veranderen.
De gemeente Amsterdam heeft meer dan 15.000 ambtenaren in dienst. Dat is veel, heel veel. In Amsterdam zijn er twintig ambtenaren per duizend inwoners, terwijl er in Amersfoort minder dan zes voltijdbanen zijn op 1.000 inwoners. Voor een deel is dat logisch, omdat Amsterdam een regiofunctie heeft en er hier ook voorzieningen zijn voor kleinere gemeenten in de regio. Maar het verschil is wel extreem groot en niet alleen te verklaren door de regiofunctie van de hoofdstad.
VVD wethouder Eric van der Burg zei tijdens het politiek café Libertijn deze week dat de stad volgend jaar 500 ambtenaren minder zal hebben. Vacatures worden tegenwoordig niet meer standaard vervuld en per vrijkomende plek wordt gekeken of invulling echt nodig is. Dat is een eerste stap de goede kant op en graag help ik de wethouder om het aantal nog verder om laag te krijgen.
Dat kan heel goed door kritisch te kijken naar wat gemeentelijke taken zijn en wat niet en in alle gevallen te bezien of uitbesteden tot minder kosten of betere dienstverlening kan leiden. De totale afvalinzameling in Amsterdam kan bijvoorbeeld onmiddellijk geprivatiseerd worden. Het is een gemeentelijke taak om afval in te zamelen, maar dat kun je via aanbestedingen prima aan de markt overlaten. Dat gaat efficiënter en tegen lagere kosten, waardoor de afvalstoffenheffing omlaag kan en de burgers minder betalen.
Vooralsnog wil het college van B&W niet met concrete voorbeelden komen van taken die de gemeente volgend jaar niet meer zelf doet, maar gaat uitbesteden. 'De gemeenteraad kan daar natuurlijk opdracht toe geven,' aldus Van der Burg. En dat gaan we doen! Als u suggesties heeft van taken die de gemeente in uw beleving beter aan de markt kan overlaten dan hoor ik die graag. De komende periode zullen we die voorstellen inventariseren en met een voorstel komen om het aantal ambtenaren in de hoofdstad en dus de kosten voor de Amsterdammers, fors omlaag te brengen.
Reageren?
Ik heb nooit begrepen waarom in Amsterdam ieder stadsdeel zelf afval moet inzamelen. Dat is onnodig duur, gaat ten koste van het resultaat en vooral ten koste van de portemonnee van de Amsterdammer. Amsterdammers betalen 16% meer dan bewoners van Utrecht, Rotterdam en Den Haag (gemiddeld).
In Amsterdam West werkten de voormalige stadsdelen Geuzenveld, De Baarsjes, Oud-West en Bos en Lommer sinds een paar jaar samen en is de afvalinzameling uitbesteed aan Afvalservice West. De fusies van de stadsdelen was een goede aanleiding om in heel Amsterdam West en Nieuw West te kiezen voor deze voordelige en goede oplossing. Maar de bestuurders in Amsterdam Nieuw West besloten anders: zij willen de afvalinzameling juist weer zelf gaan doen en hebben de samenwerking met Afvalservice West weer opgezegd. De kosten hiervoor komen voor rekening van de burgers van Amsterdam West en Nieuw West.
Ik heb hierover maanden geleden schriftelijke vragen gesteld aan het college van B&W. Op de vraag wat het college vindt van het beëindigen van een succesvolle en kostenbesparende samenwerking tussen stadsdelen kreeg ik het antwoord dat dat een zaak van de stadsdelen is. Dat klopt, dat is bekend en dat beantwoordt niet mijn vraag. Daarom heb ik vandaag opnieuw gevraagd aan het college wat ze ervan vinden.
Wat vindt het college ervan dat Amsterdammers – onze burgers – de rekening voor inefficiency betalen? En wanneer ziet het college wel een taak voor zichzelf. In de kadernota geeft het college immers aan te streven naar een lagere afvalstoffenheffing. En om dat te bereiken moet het college niet niet alleen zeggen dat het aan de stadsdelen is, maar vooral iets vinden en iets doen.
Het antwoord was duidelijk. Het college vind dat een aantal zaken niet goed gaan en dat stadsdelen echt moeten kijken hoe het goedkoper kan door samenwerken. Daarom is er een bureau aan het werk om met een aantal voorstellen te komen om kosten te besparen. Suf is dat datzelfde bureau jaren geleden al onderzoeken heeft uitgevoerd waaruit klip en klaar blijkt dat samenwerken en uitbesteden goedkoper is.
Vooralsnog hebben we echter even te wachten op de resultaten van dit onderzoek en op de stappen die de stadsdelen zetten. Misschien komt het dan wel goed. Als echter blijkt dat de afvalstoffenheffing volgend jaar opnieuw naar boven wordt bijgesteld, dan is het wat mij betreft zaak dat we als gemeenteraad hierop ingrijpen, zelf de tarieven gaan vaststellen en dwingende aanwijzingen gaan geven dat er samengewerkt moet worden.
2 reacties
Het is weer hommeles rondom de gemeentelijke ICT in Amsterdam. Wethouder Eric Wiebes heeft een nieuwe tegenvaller ontdekt, die zonder maatregelen kan oplopen tot boven de veertig miljoen Euro. En dat is zuur. Binnen alle onderdelen van de gemeente moet bespaard worden, maar bij ICT lekken de miljoenen weg. In het Parool staat dat de oppositiepartijen roepen om een raadsenquête. Dat is het meest vergaande instrument waarover de gemeenteraad de beschikking heeft.
Een paar jaar geleden hield de gemeenteraad zo'n enquête naar de Noordzuidlijn. Dat was in de tijd dat in heel Nederland de bouwfraude aan het licht kwam en waarbij Amsterdam besloten had een giga investering te doen in een nieuwe metrolijn. En in zo'n geval, waarin mogelijkerwijs sprake is van fraude, en waarbij het gaat om zo'n giga bedrag, dan lijkt het juist om te kiezen voor een enquête.
Het Amsterdamse ICT-dossier verschilt echter precies op deze twee punten van de Noordzuidlijn. Het gaat bij ICT ten eerste niet om een mogelijke fraudezaak in het licht van iets wat in hele land speelt. Daarmee zie ik dan ook niet de meerwaarde van het formeel onder ede horen van mensen versus het gewoon horen van die mensen. En ten tweede gaat het bij ICT om heel veel geld, maar niet om zo'n giga investering als bij de Noordzuidlijn. Een raadsenquête rondom ICT is wat mij betreft dus een stap te ver en niet het juiste instrument om nu als raad in te zetten.
Wat dan wel? Een vergelijkbaar instrument is een raadsonderzoek. Belangrijk verschil is dat daarbij mensen niet formeel onder ede gehoord worden – en dat er nog een zwaarder middel achter de hand blijft. Zo'n raadsonderzoek dat zal er rondom ICT naar mijn beleving hoe dan ook wel een keer van komen. Dat hoor ik ook van topambtenaren die bij dit dossier betrokken zijn geweest. Het immers een puinzooi die veel geld kost, waar de gemeenteraad van Amsterdam mede verantwoordelijk voor is en het is zaak dat de onderste steen boven komt als het gaat over de oorzaken en de rollen van de verschillende partijen – inclusief raad en college. Belangrijkste doel van zo'n enquête moet vooral zijn om te leren voor de toekomst. Wie moet welke rol spelen om ervoor te zorgen dat zoiets niet weer gebeurt en hoe houden we de boel eenmaal op orde als het zover is?
Ik vraag me wel af of nu het juiste moment is om een raadsonderzoek in te stellen. Vorig jaar heeft de raad immers Policy Research de opdracht gegeven om de puinzooi rondom het ICT dossier te onderzoeken. Raadsleden uit de oppositie en één uit de coalitie waren de opdrachtgevers van de onderzoekers. Uit het rapport dat opgeleverd werd bleek heel helderheid wat er niet goed gegaan is de afgelopen jaren. Volgens mij moeten we vooral geen onderzoek doen naar dingen die we al weten. Naar mijn beste weten is het rapport overigens gewoon openbaar en voor een ieder in te zien.
Wat mij betreft zijn er twee heldere voorwaarden voor een raadsonderzoek. De eerste is dat vooraf volstrekt helder moet zijn wat de onderzoeksvraag is. 'Zoek nu eens uit hoe het zo'n puinzooi heeft kunnen worden' is daarbij niet goed genoeg, want die vraag is al beantwoord. Jarenlang kon een ieder op ICT gebied binnen Amsterdam zijn gang gaan, ontbrak het aan krachtig leiderschap en was de wijze waarop beslissingen werden genomen niet goed georganiseerd. Wat een mogelijke vraag is waar we nog wel een beter antwoord op moeten vinden is "Wat moeten we als raad in de toekomst nu anders doen, om ervoor te zorgen dat dit soort debacles rondom ICT niet meer voorkomen." Voor andere onderzoeksvragen sta ik open.
De tweede voorwaarde om in te stemmen met zo'n onderzoek is dat het absoluut niet ten koste mag gaan van het werk dat Eric Wiebes op dit moment aan het uitvoeren is. Hij is hard bezig om de puinhopen van de afgelopen 25 jaar aan te pakken, dat is heel hard nodig, dat doet 'ie goed en daar moet 'ie vooral mee door kunnen gaan. Ik vind het veel belangrijker dat de ICT binnen Amsterdam op orde wordt gebracht, dan dat we het zoveelste onderzoek gaan starten naar hoe het zover heeft kunnen komen.
Of dat raadsonderzoek er komt, dat hangt wat mij betreft dus af van de onderzoeksvragen die we beantwoord willen zien, of dat iets toevoegt aan hetgeen we al weten en of Wiebes er geen last va heeft bij het puinruimen. Als die garanties er zijn, dan ben ik er niet op tegen dat het onderzoek wordt uitgevoerd. Uiteindelijk is het aan de fracties om hierover een definitief besluit te nemen.
6 reacties
Kijk voor oudere items in het archief
